Transformacje i ich dominanty – między dynamiką i strukturą procesualności


Abstrakt

W tekście metapedagogiczne konteksty transformacyjne w przestrzeniach działań i losów ludzkich omówiono z wykorzystaniem hermeneutyki, refleksji krytycznej, psychoanalizy, antropologii i projektu „humanistyki stosowanej”. Poruszono następujące problemy: 1) przemieszczanie dominanty wśród czynników w procesach i praktykach zawodowych, takich jak: dialog, racjonalność działań, rozumienie tradycji, wolności, zmiany, ideału przestrzeni działania; 2) transwersalność, dwoistość strukturalna i oscylacje wokół dylematów działania i dominant w rozwoju psychospołecznym; 3) pułapki, ograniczenia i luki w tradycyjnych ujęciach relacji między czynnikami w transformacji tożsamościowej człowieka, gubiące nieciągłości i napięcia wewnętrzne; 4) przełom antypozytywistyczny w rozumiejącym wyjaśnianiu procesów oraz troisty „efekt wybuchowy” w transformacjach reprezentacji emocjonalno-poznawczej podmiotów działających, w tym ich autotransformacji i przymierza interakcyjnego w działaniu; 5) inne ujęcia wskazanej konceptualizacji.


Słowa kluczowe

dominanty; dwoistość; dynamika; operator versus; struktury; tradycyjne ujęcia procesów; transformacje

Bachelard G.: Filozofia, która mówi nie. Esej o filozofii nowego ducha w nauce. Przekł. J. Budzyk. Gdańsk 2000.

Bachelard G.: Le matérialisme rationnel. Paris 1980.

Bachelard G.: La philosophie du non. Essai d’une philosophie du nouvele esprit scientifique. Paris 1940.

Barbier J.M.: Leksykon analizy aktywności. Konceptualizacje zwyczajowych pojęć. Przekł. i oprac. E. Marynowicz-Hetka. Łódź 2016.

Barbier J.M.: Vocabulaire d’analyse des activités. Penser les conceptualisations ordinaires. Paris 2017.

Bateson G.: Steps to an Ecology of Mind. Collected Essays in Anthropology, Psychiatry, Evolution and Epistemology. Ext. ed. London 1987.

Baudrillard J.: Ameryka. Przekł. R. Lis. Warszawa 1998.

Between Suspicion and Sympathy. Paul Ricoeur’s Unstable Equilibrium. Ed. A. Wierciński. Toronto 2003.

Elias N.: O procesie cywilizacji. Analizy socjo- i psychogenetyczne. Przekł. K. Markiewicz, T. Zabłudowski. Warszawa 2011.

Enriques F.: Problemi della scienza. Bologna 1906.

Foucart J.: Fluidité sociale et conceptualisations de l’entre-deux. Systèmes semi-chaotique, réseaux et transactions sociales. Essai. Aix-en-Provence 2016.

Frysztacki K.: Wokół pracy socjalnej. Od koncepcji i teorii do kontekstów empiryczno-analitycznych. Kraków 2019.

Giroux H.A., Witkowski L.: Edukacja i sfera publiczna. Idee i doświadczenia pedagogiki radykalnej. Przedmowa Z. Kwieciński. Posłowie T. Szkudlarek. Aneks Z. Melosik, B. Śliwerski. Kraków 2010.

Grudziewska E., Lewicka-Zelent A.: Kompetencje mediacyjne w profesji pracownika socjalnego. Warszawa 2015.

Habermas J.: Knowledge and Human Interests: A General Perspective. Boston 1971.

Marynowicz-Hetka E.: Pedagogika społeczna. Pojmowanie aktywności w polu praktyki. Łódź 2019.

Marynowicz-Hetka E.: Social Pedagogy. Comprehending Activity in the Field of Practice. Transl. by M. Hinton. Beau Bassin 2020.

Milerski B., Karwowski M.: Racjonalność procesu kształcenia. Teoria i badanie. T. 2. Kraków 2016.

Obuchowski K.: Adaptacja twórcza. Warszawa 1985.

Orzelska J.: W stronę pedagogiki istotnej egzystencjalnie. Życie i jego trudności z energią duchową jako wyzwanie pedagogiczne rezyduów tożsamości. Kraków 2014.

Przyborowska B.: Struktury innowacyjne w edukacji. Teoria – praktyka – rozwój. Toruń 2003.

Sloterdijk P.: Musisz życie swe odmienić. O antropotechnice. Przekł. J. Janiszewski. Słowo wstępne A. Żychliński. Warszawa 2014.

Thom R.: Parabole i katastrofy. Rozmowy o matematyce, nauce i filozofii z Giulio Giorello i Simoną Morini. Przeł. i przedmową opatrzył R. Duda. Warszawa 1991.

Thom R.: Paraboles et catastrophes. Entretiens sur les mathematiques, la science et la philosophie. Realisés par G. Giorello, S. Morini. Milano 1980.

Wagner A.: Debata o pracy socjalnej/pedagogice społecznej – reprezentujemy homogeniczny czy heterogeniczny paradygmat naukowy? W: Pedagogika społeczna jako dyscyplina akademicka. Stan i perspektywy. Red. E. Marynowicz-Hetka, J. Piekarski, E. Cyrańska. Łódź 1998, s. 455–462.

Wierciński A.: Existentia Hermeneutica. Understanding as the Mode of Being in the World. Zurich 2019.

Witkowski L.: Edukacja wobec sporów o (po)nowoczesność. Warszawa 2007.

Witkowski L.: Humanistyka stosowana. Wirtuozeria, pasje, inicjacje. Profesje społeczne versus ekologia kultury. Kraków 2018.

Witkowski L.: Ku integralności edukacji i humanistyki II. Postulaty – postacie – pojęcia – próby. Odpowiedź na Księgę Jubileuszową. Toruń 2009.

Witkowski L.: Między pedagogiką, filozofią i kulturą. Studia, eseje, szkice. Warszawa 2007.

Witkowski L.: Niewidzialne środowisko. Pedagogika kompletna Heleny Radlińskiej jako krytyczna ekologia idei, umysłu i wychowania. O miejscu pedagogiki w przełomie dwoistości w humanistyce. Kraków 2014.

Witkowski L.: Psychodynamiki i ich struktura. Studia z humanistyki stosowanej. Toruń 2020.

Witkowski L.: Rozprawa z autorytetem: w stronę autorytu przejścia. W: Medytacje filozoficzne. Red. M. Falkowski, A. Marczyński. Warszawa 2015, s. 81–101.

Witkowski L.: Tożsamość i zmiana. Epistemologia i rozwojowe profile w edukacji. Wrocław 2010.

Witkowski L.: Uniwersalizm pogranicza. O semiotyce kultury Michała Bachtina w kontekście edukacji. Toruń 2000.

Witkowski L.: Versus. O dwoistości strukturalnej faz rozwoju w ekologii cyklu życia psychodynamicznego modelu Erika Homburgera Eriksona. Kraków 2015.

Witkowski L.: Wyzwania autorytetu w praktyce społecznej i kulturze symbolicznej (przechadzki krytyczne w poszukiwaniu dyskursu dla teorii). Kraków 2009.

Pobierz

Opublikowane : 2021-04-23

Share |

WitkowskiL. (2021). Transformacje i ich dominanty – między dynamiką i strukturą procesualności. Chowanna, 1-22. https://doi.org/10.31261/CHOWANNA.2020.55.02

Lech Witkowski 
Akademia Pomorska  Polska
https://orcid.org/0000-0002-9940-5096