„Śląskie Studia Polonistyczne” to periodyk naukowy poświęcony literaturoznawczym i historycznoliterackim badaniom, a także krytyce, zwłaszcza literackiej, przy czym historię, teorię literatury oraz krytykę traktuje się jako ściśle powiązane z teoriami kultury i sztuki. Pismo wydawane jest w Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, powstało w 2011 roku z inicjatywy pracowników Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego i początkowo skupiało się przede wszystkim na badaniu praktyk literackich. Z czasem zakres artykułów przyjmowanych do pisma został rozszerzony o badania praktyk kulturowych i artystycznych; literatura i literaturoznawstwo pozostały jednak najważniejszymi obszarami zainteresowania.

 

Cel i zakres tematyczny czasopisma

Zasadniczy profil pisma należałoby wiązać ze świadomością ponowoczesną, której najistotniejszym składnikiem jest porządek posttradycyjny. Zadaniem pisma jest stworzenie przestrzeni do debaty, w ramach której możliwe będzie przemyślenie przyszłości literatury i literaturoznawstwa, funkcjonujących w warunkach postmedialnych i postliterackich. Istotnym kontekstem badanych w czasopiśmie praktyk literackich/ artystycznych jest także zmiana dotychczasowych systemów i hierarchii sztuk, która doprowadziła do konieczności redefinicji tego, co uznajemy za literackie. Stąd ogólna perspektywa, stanowiąca o ideowej wymowie pisma, odnosi się do przekonań o sojuszu estetyczno-politycznym między praktyką badawczą a działaniami artystycznymi oraz krytycznoliterackim namysłem. Przedmiotem uwagi w piśmie były – do tej pory – takie zagadnienia, jak: krytyczne i literackie spory na przestrzeni wieków, figury ojcowskie w literaturze i sztuce, ekonomie literatury, refleksje metaliterackie związane z pragnieniem pisma, psychoanaliza i zmiana społeczna, piśmiennictwo Wielkiego Księstwa Litewskiego, groznawstwo, inne życie historii w literaturze, materialność i nowoczesność, park jako metafora i przestrzeń, męskość i post-męskość. Podejmowane w piśmie zagadnienia nie odwołują się wprost do tytułowej „śląskości” – wpisują się raczej w „śląskość” ujmowaną jako mniejszościowe komponenty dominujących narracji.  Pismo ma więc ambicje przyglądania się problemom literaturoznawstwa, powstającym także na styku innych dyscyplin, z mniejszościowej, krytyczno-ukośnej perspektywy.  

Strona czasopisma: http://www.slaskiestudiapolonistyczne.us.edu.pl/

 Złożenie tekstu do Redakcji "Śląskich Studiów Polonistycznych" jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na udostępnianie tego tekstu wraz z metadanymi na warunkach licencji Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowa (CC BY-SA 4.0)

 

 
 
ISSN: 2084-0772 (Print) ISSN: 2353-0928 (Online) DOI: 10.31261/SSP


 
 

CFP: Mury (2021/2)

2020-04-24

Figura murów budzi złe skojarzenia: jest synonimem oddzielenia, zamknięcia, izolacji i segregacji. Ich budowanie i burzenie urasta do symbolicznego wydarzenia, zawsze znaczącego w dziejach danej społeczności i dlatego chętnie odnotowywanego w literaturze i sztukach wizualnych. Trwanie społecznego życia podzielonego na strefy za murami i poza murami także należy do kulturowego fenomenu, któremu uważnie przyglądają się antropolodzy i socjolodzy. Naukowe i artystyczne napięcie zogniskowane wokół figury murów (ich budowania, burzenia oraz wyznaczania reguł życia polityczno-społecznego) ma najczęściej charakter dokumentacyjny, stąd reportażowy wydźwięk większości artystycznych rejestracji takich wydarzeń. Gdy jednak przyjrzeć się bliżej sprawozdaniom, foto-relacjom i różnym formom archiwizacji przełomowego momentu, to okaże się, że niosą one zawsze element inscenizacji, artystycznej kalkulacji oraz fabulacji. Chcemy zatem zapytać o to, w jaki sposób kształtowana jest narracja o powstawaniu/burzeniu murów; jakie media odgrywają w niej decydującą rolę, jak fabrykowana jest pamięć o takich przełomowych wydarzeniach, w jaki sposób radzi sobie z nimi jednostka, jak opisywane są strefy konfliktu.

CFP: Literatury mniejsze (2021/1)

2020-04-24

Koncepty literatur mniejszych od dawna budzą sporo emocji. Wiążą bowiem literaturę z mniejszością, rewolucyjnością, materialnością i politycznością. Przywołując mniejszość, niekoniecznie mamy na myśli literaturę regionów i języków nieoficjalnych, marginalnych, nieuznawanych przez państwowe ustawodawstwo, ale z pewnością i na nie pragniemy zwrócić uwagę. Deleuze i Guattari, najbardziej dyskutowani kodyfikatorzy tego określenia, piszą o deterytorializacji dominujących znaczeń, jakiej dokonują eksperymentalnie zorientowane literatury mniejsze. „Literatura mniejsza nie jest literaturą jakiegoś mniejszego języka, ale taką, którą jakaś mniejszość tworzy w języku oficjalnym [majeure]” (Deleuze i Guattari 2016, 84). I choć koncentrują się oni na pisarzach uznanych (Franz Kafka, Samuel Beckett, James Joyce), to wartością ich typologii jest możliwość przyjrzenia się skomplikowanym relacjom między centrum a peryferiami. Napięcie estetyczne i polityczne między mniejszościowym a większościowym, partykularnym a uniwersalnym, jednostkowym i wspólnotowym w zasadniczy sposób buduje koncepcje literatur mniejszych.

CFP: Zaangażowani i rewolucyjni (2020/2)

2020-04-24

Kolejny numer „Śląskich Studiów Polonistycznych” zamierzamy poświęcić zagadnieniu rewolucyjnego zaangażowania w zmianę rzeczywistości. W kontekście literatury i sztuki takie zagadnienie wymaga przyjęcia przynajmniej podwójnej optyki: sprawdzającej możliwości samego medium artystycznego oraz sprawdzającej możliwości działań rewolucyjnych dziś.



  • Central and Eastern European Online Library
  • The Central European Journal of Social Sciences and Humanities
  • BazHum
  • ICI World of Journals
  • POL-index
  • Polska Bibliografia Naukowa

ICV
54.92 - 2017